Het katholieke geloof is weer naar het klooster gevoerd en verhuist binnenkort.

Ook oude sentimenten komen weer bovendrijven.

We zijn gevuld met/vervuld van Pasen.
Mijn hoofd bevat dichtwerken.
Hugo en Hagar. Peeters en Claus.
‘Ik schrijf je neer’ en ‘Ook wij, titaantjes’.

en wat nou met de moeder?
Of was het een ode aan de vrouw.

Mijn hoofd rust op mijn arm.
Romeinse posities worden aan- en ingenomen.

Wat gebeurt hier nog spontaan, en wat met voorbedachte rade?
Stil verzet, ten koste van je geloofwaardigheid?
Een kam is nog geen toegeving. Of toch?

Ik moet de vaagheid laten varen en
voluit
leren spreken.

Stilte en groot.

Een karakterisering in twee worden,
die op verkeerdelijke wijze gecombineerd lijken.

Het is zondag en men is ledig.
[Is dat wel toegestaan?]

Noot:
Ik geniet meestal van boeken, maar bij verplichting daalt het eeuwig verlangen.

wàt is agape?

Wikipedia zegt: Agape (ἀγαπη) is een Grieks woord en wordt in het Nederlands vertaald met ‘liefde’, hoewel dit een verarming is van het woord agape en zijn volledige betekenis.

Met a’ga·pe wordt een door beginselen geleide of beheerste liefde bedoeld. Ze kan al dan niet genegenheid en warme gevoelens inhouden. Het zelfstandige naamwoord ‘agape’ is het meest voorkomende soort liefde in de bijbel, en is de grondslag voor bijvoorbeeld 1 Korinthiërs hfst. 13.

En over het [tweede] hoofd van Pasqual Pinon:
The secondary head was immobile – its mouth constantly agape and its eyes blank and expressionless.

Is het dit waar Enquist het over heeft?
Agape: att inte behöva göra sig förtjänt av förlåtelsen.

Ik moet een keuze maken tussen Lucebert en Hugo Claus.

Ik moet ondertitels vinden, allerhande, allerlande, en receptie (awoert voor dat woord.).
Ik moet mijn hoofd blijkbaar uit het verleden halen. ha!
Ik moet ik moet zoveel.
Ik moet just niks.

Jullie moeten luisteren naar Look & Trees!

Ik wil dit niet.

luister…

Det är nu som livet är mitt
Jag har fått en stund här på jorden
Och min längtan har fört mig hit
Det jag saknat och det jag fått

Det är ändå vägen jag valt
Min förtröstan långt bortom orden
Som har visat en liten bit
Av den himmel jag aldrig nått

Jag vill känna att jag lever
All den tid jag har
Ska jag leva som jag vill
Jag vill känna att jag lever
Veta att jag räcker till

Jag har aldrig glömt vem jag var
Jag har bara låtit det sova
Kanske hade jag inget val
Bara viljan att finnas kvar

Jag vill leva lycklig för att jag är jag
Kunna vara stark och fri
Se hur natten går mot dag
Jag är här och mitt liv är bara mitt
Och den himmel jag trodde fanns
Ska jag hitta där nånstans

Jag vill känna att jag levt mitt liv

PAS OP
Niet vergeten
te denken
aan een
herinnering
om te
onthouden

ik maak lijstjes over
alles want ik houd
van lijstjes maken
daarna vergeet ik ze
en kijk er nooit meer naar
helaas maar waar

’t Wier bradig en de spiramants
bedroorden sleudig in het zwiets
Hoe klam waren de ooiefants
bij ’t bluifen der beriets

ik zei: ga je ons missen? een belachelijke vraag, aldaar.
ik bedoelde: ga je mij missen?
hij zweeg. ik had het moeten weten, toen.

maar neen, ik vroeg het nogmaals. wel?
het enige wat hij deed was knikken. licht.

www.kosmose.be

Wij kijken naar spiegels in glas
en zien een verbrokkeld ik.

Voor ons geen leven als een film
maar deugdzaamheid op een blaadje papier.

Vanavond verdunt het licht als kleine scheetjes.
Hebben wij al windeieren gezien? Ik dacht het niet.
Eieren van wind. Eieren vol wind. Eieren in de wind?
Een windei: ei zonder schaal.

Wespen op de appeltaart.

[poly-interpretabiliteit is mogelijk]

en dan niets meer