karen . hoezee

Gejuich alom.

Archief voor december, 2005

Lichtjes vervloeien.
Muziek vertraagt.
Geuren dringen neuzen binnen.
Glinsterend papier knispert.
Kussende wangen zijn eerst koud, daarna warm,
maar altijd blozen ze.
Kerstmis in slowmotion.

En ook:
Hangende kerstmannen.
Dikke buiken.
Decadente hoeveelheden.
Hebberigheid.

En misschien ook:
Vrijgevigheid.
Vergevingsgezindheid
Goede voornemenstijd.

Wie weet.
Het valt af te wachten.

Misschien kan ik u toch al wensen:

Prettige feestdagen!

[aangezien het wensen van een slecht iets niet bij de filosofie achter deze feestelijkheden hoort]

Anders dan anders.
Zo voelt het.
Als niets, namelijk.

Dat komt,
er is verandering in het spel.
Ingrijpende verandering.
Niet dat dat erg is.
Edoch, dat maakt dat
alles anders is.

Ik ben nederig.

Nou, werkelijk?

Weet je
wat zo heerlijk is
te genieten
van dingen
van het uitlezen van een boek dat je gelukkig maakt.
van het aan- en uitknippen van de lichtjes.
van een oogje knippen/een uiltje knappen
(desgewenst kiezen wat jij het mooiste vind, de betekenis is namelijk geheel dezelfde)
[bezie het als een klein geschenkje]
van weggaan, iets doen dat je niet kan
van hem zien
van hem niet zien, maar hem denken, in je hoofd
van weggaan, kunnen weggaan
van slapen en dromen
van dromen, zonder slapen
van te leven in je verbeelding, en er enkel uitkomen om je te laven aan beelden, tot je uitgeput en helemaal verzadigd neerzakt, in het zachte om je heen wegzinkt en verderfantaseert, alsof er niets gebeurd is
van dit

vaarwel
tot later