Lieve, lieve (nieuwe!) lezers…

Als smiling cobra zo’n moeite doet om bezoekers hierheen te lokken, dan wil ik hem én jullie niet teleurstellen!

Bedankt, om mij te steunen, mij meteen met raad bij te staan!
Dat maakt dat ik het weer helemaal zie zitten!
Want dankzij jullie hulp weet ik weer dat dit wel nog zin heeft…
en dus ga ik er (hopelijk nog een heel poosje) mee door!

Alleen… terwijl ik vroeger er meteen iets uitflapte, zal ik dat nu niet meteen meer durven!
Er zijn nu bezoekers, dan wil ik ze ook niet teleurstellen!
Niet dat ik nou meteen heel andere dingen zal schrijven hoor…
Vreest niet!

Dit blijft een blog van gedachten, schrijfsels, samenraapsels, plannen, dromen, gevoelens, uitspattingen,…
Edoch nu misschien met lezers!
Hoezee, zowaar.
Spontaneïteit viert hoogtij!

Ja, dagen als gisteren en eergisteren (met al die positieve comments) hebben me blij gemaakt.
Gek, toch?
Een boost aan lezers, een boost aan comments, een lange, steile rechte in mijn statistiek, dit alles toverde een glimlach op mijn gezicht!

Nou, en voor zij die zich zorgen maken over mijn examens (:))…
vandaag legde ik er één af voor het vak ‘Inleiding tot de voornaamste moderne literaturen’
en hoewel het niet simpel was, leek het toch wonderwel te lukken!
(Al kan je dat natuurlijk nooit met zekerheid stellen.)

Om jullie even op de proef te stellen:

‘Situeer Henry Fielding:’
- 18e eeuw
- 2e helft 19e eeuw
- 17e eeuw
- 1e helft 19e eeuw

En ga het nou niet opzoeken! Parate kennis aanspreken is de boodschap…

Gelukkig volgt, na het studeergeweld van de eerste week, nu een rustige, iets kalmere periode… een week waarin Zweeds de bovenhand zal krijgen!

Dus, jongens, meisjes, dames ende heren,
vanaf nu zal je alhier geregeld nieuwigheden kunnen lezen!
En bedankt voor al die links, m’n blogroll is al meteen heel wat uitgebreider!

Meer? Later!
Of… zometeen.
Maar dit moest even gezegd.

Bedankt.

Gegroet!