Hoi!
Ik ben er even uit geweest.
Hoe gek, dat tijdens de examenperiode, ik meer tijd had te bloggen dan erna.
Maar wat heb ik genoten van dat dolce far niente!
En ja, Karen heeft een reisje gemaakt.
Naar Barcelona. Hoezee!
Al was de stad veranderd. Of de stad niet, maar ik.
Is het echt nog maar een jaar geleden?
Neen, besef ik nu! Het waren er twee. Ja, toch?
Maar toen was alles anders.
Er was liefde in de lucht, en zomerse avonden vol zoele zwoelheid.
Nu niets van dat alles, maar wel zeer fijn! Heerlijk ontspannen…
En ook het gewone universitaire leven heeft de draad weder opgenomen.
Een week geleden! En hup, we kregen opnieuw een kort verlof. Twee daagjes van lezen lezen lezen.
Want blijkbaar dient naturalistisch proza en masse gelezen te worden!
En als alles terug begint, hoort dit daar ook bij!
Vandaar.
Hallo!
Oke, oke, de inspiratie zit ver op dit eigenste ogenblik.
En toch weerhoudt dat me niet.
Het komt wel weer. Ik moet er inrollen, zoals dat gaat…
Tot de volgende!
Welkom terug – maar ik dacht dat je al een weekje bezig was er in te rollen en wat was nu ‘zeer fijn in Barcelona’. Nee, het naadje van de koud hoef ik niet te weten, geen liefde, maar een beetje meer. Goed, het komt, misschien, tot later.