karen . hoezee

Gejuich alom.

Toen er nog zon in ‘t land was

Iemand zit in het park.
Het is een donkere jongen met een
knalrode jas, tussen het groen.

In zijn handen heeft hij een wit fluitje.
Hij kijkt wat rond, speelt wat op het fluitje
en stopt dan weer.
Kijkt weer rond. Fluit nogmaals een deuntje
en kijkt weer rond.

Wat doet hij?
Wil hij mensen lokken?
De mensenvanger van het Baudelopark.

Mensen kijken en wijzen nogal storend.

Hij kijkt. Hij weet dat ik kijk.
Hij speelt. Hij weet dat ik luister.

2 Reacties »

  daanl wrote @ 10 mei 2007 at 9:32 am

Eindelijk weer een gedicht van Karen! Heerlijk!

  Unixtohack wrote @ 14 mei 2007 at 10:41 pm

Als een droom
kijken naar beweging
luisteren naar muziek
de mist steekt op
bomen vervagen
stilte steekt op
beweging vervaagt ook
het is goed geweest…

Uw reactie

HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>