Iemand zit in het park.
Het is een donkere jongen met een
knalrode jas, tussen het groen.
In zijn handen heeft hij een wit fluitje.
Hij kijkt wat rond, speelt wat op het fluitje
en stopt dan weer.
Kijkt weer rond. Fluit nogmaals een deuntje
en kijkt weer rond.
Wat doet hij?
Wil hij mensen lokken?
De mensenvanger van het Baudelopark.
Mensen kijken en wijzen nogal storend.
Hij kijkt. Hij weet dat ik kijk.
Hij speelt. Hij weet dat ik luister.
Eindelijk weer een gedicht van Karen! Heerlijk!