Wij kijken naar spiegels in glas
en zien een verbrokkeld ik.
Voor ons geen leven als een film
maar deugdzaamheid op een blaadje papier.
Vanavond verdunt het licht als kleine scheetjes.
Hebben wij al windeieren gezien? Ik dacht het niet.
Eieren van wind. Eieren vol wind. Eieren in de wind?
Een windei: ei zonder schaal.
Wespen op de appeltaart.
[poly-interpretabiliteit is mogelijk]
Het zijn de restjes van gisterens applecrumble die verwarring zaaien op je zakspiegeltje, die zich via je netvlies ingraven in je hoofd van puinhopen… You know the routine.
Mijn kat kraait om voedsel. Probeer Umebayahi’s “Mei’s Song”, als je nood hebt aan wind.