Het katholieke geloof is weer naar het klooster gevoerd en verhuist binnenkort.

Ook oude sentimenten komen weer bovendrijven.

We zijn gevuld met/vervuld van Pasen.
Mijn hoofd bevat dichtwerken.
Hugo en Hagar. Peeters en Claus.
‘Ik schrijf je neer’ en ‘Ook wij, titaantjes’.

en wat nou met de moeder?
Of was het een ode aan de vrouw.

Mijn hoofd rust op mijn arm.
Romeinse posities worden aan- en ingenomen.

Wat gebeurt hier nog spontaan, en wat met voorbedachte rade?
Stil verzet, ten koste van je geloofwaardigheid?
Een kam is nog geen toegeving. Of toch?

Ik moet de vaagheid laten varen en
voluit
leren spreken.

Stilte en groot.

Een karakterisering in twee worden,
die op verkeerdelijke wijze gecombineerd lijken.

Het is zondag en men is ledig.
[Is dat wel toegestaan?]

Noot:
Ik geniet meestal van boeken, maar bij verplichting daalt het eeuwig verlangen.