Wij kijken naar spiegels in glas
en zien een verbrokkeld ik.

Voor ons geen leven als een film
maar deugdzaamheid op een blaadje papier.

Vanavond verdunt het licht als kleine scheetjes.
Hebben wij al windeieren gezien? Ik dacht het niet.
Eieren van wind. Eieren vol wind. Eieren in de wind?
Een windei: ei zonder schaal.

Wespen op de appeltaart.

[poly-interpretabiliteit is mogelijk]

en dan niets meer

roy andersson — du levande

paul snoek — gedrichten

northern exposure

Nood aan gezelschap.

De drang is terug.
{het gevoel misbegrepen te worden in woordkeuzes is reëel.}
Het gaat hem niet om de eenzaamheid.
Het gaat hem om het bondgenootschap.

En het is er nu.

En ik mag me niet verliezen in het lezen van een boek (Paul Austen - Brooklyn-dwaasheid),
want dan verlies ik de tijd, het hoofd en de studie.

Gek, want vroeger werd het véél en veel later.
En toch, nu lijkt het genoeg geweest te zijn. Té veel. Té lang.

Nog even. Tanden bijten. [tanden nagels = a dilemma?]

nooit nog naturalisme

asjeblief!

Het is dus gezien
alle voorafgaande argumenten
onmogelijk zonder de liefde
te kennen de liefde
te herkennen als
het over de liefde
gaat tenminste
zijn wij zo verdomd
voorzichtig en toch nog
zijn er altijd wel beesten
die toekijken als je
dan eindelijk

in het gras
ligt is het dus gezien
de menselijke
natuur
onmogelijk
zonder.

Rutger Kopland

Het is eindelijk voorbij. [_geloof ik]
Allemaal voorbij.

Een tijdje geleden besefte ik het.
Niet op hem was ik verliefd,
maar op het beeld van hem in m’n hoofd.
(erg _in feite, neen? maar ook goed. nu)

Een beeld waarvan ik dacht dat hij het was,
maar zo is het niet.
Een beeld waarvan ik wou dat hij het was.

Goed dat het voorbij is. Gedaan, finito.
Nu mag hij opduiken, zoveel hij wil, het geeft niet meer.
Opluchting.

[klinkt het stom? dat is het altijd met liefde. je krijgt het niet verwoord. zelfs niet als het over is.]

{Vreest niet: het stokje komt, edoch later, het is iets waarover ik moet nadenken…}

Ohlala! In maart kreeg ik een ecostokje van muggenbeet!
En het gaat als volgt:

1. Noem 3 dingen die jij doet om bij te dragen tot een beter milieu.
2. Noem 1 ding dat jij nog zou kunnen doen voor een groenere planeet.

Daar ga ik nu eerst wat over nadenken.
Dan iets schrijven.
En dan mensen zoeken die het van mij zullen krijgen!

Dus: tot binnenkort!

Er komt niet veel meer uit he…
Merken jullie het ook op?
Ik weet niet wat het is.
Het lijkt wel of de tijden van grote productiviteit voorbij zijn.

Hopelijk slechts tijdelijk.

[Aan hem: ik stel voor dat je je e-mailadres dan toch maar achterlaat.
Niet dat er iets mee gaat gebeuren.
Maar voor de zekerheid, goed?]

Hartverscheurend
huilde ik binnen.
schreeuwde ik buiten
naar de sterren
met m’n voeten in het pas beregende gras
maar de lucht was droog -gek genoeg-
er was niemand
en dat vind/vond ik geweldig

hoewel
weer geen meikevers

what’s wrong with ballet?

en weer ben ik wat wijzer geworden.
maar ik ben er niet veel - NIKS - mee

wat doen we dan?

doorgaan zonder haperen
ha

pf
stoort het jullie _niet?

en wat vinden jullie van paolavdb, paola246?
want hoewel fake, het blijft grappig.
misschien daarom net.

Iemand zit in het park.
Het is een donkere jongen met een
knalrode jas, tussen het groen.

In zijn handen heeft hij een wit fluitje.
Hij kijkt wat rond, speelt wat op het fluitje
en stopt dan weer.
Kijkt weer rond. Fluit nogmaals een deuntje
en kijkt weer rond.

Wat doet hij?
Wil hij mensen lokken?
De mensenvanger van het Baudelopark.

Mensen kijken en wijzen nogal storend.

Hij kijkt. Hij weet dat ik kijk.
Hij speelt. Hij weet dat ik luister.

hihihihihihihihihihihihihiiiii
hahahihihoehoehahoe
hihihihihihihihihihi

hihihihihihihihihihihihihahaha
hehe

ghihi

fhoe

dat deed deugd

*lachbui